Como xogar ao Truc valenciano (truco valenciano): regras, cartas e puntuación

O Truc valenciano xógase habitualmente por parellas cunha baralla reducida, dividindo cada man nunha fase de envit (envite) para comparar puntos e outra de truc (truco) para disputar tres bazas. A picardía é fundamental, xa que se permite botar farois e os compañeiros comunícanse o valor das súas cartas mediante sinais tradicionais.

Un xogo con moito carácter

Nos casais, nas peñas e nas fallas o Truc é case unha institución. Xógase rápido, con ruído e con moita picardía. O bonito é que non gaña sempre quen leva mellores cartas, senón quen mellor engana.

As cartas que mandan

A orde non é a doutros xogos. Por riba están o ás de espadas, o ás de bastos, o sete de espadas e o sete de ouros. Despois veñen os treses, os dous e o resto. En moitas zonas xógase cunha baralla recortada (é habitual oír falar de 22 cartas), aínda que cada comarca ten o seu costume.

Como vai unha man

• Repártense tres cartas por xogador.
• Envit: pódese apostar por quen ten máis puntos sumando dúas cartas do mesmo pau.
• Truc: xóganse tres bazas. En calquera momento alguén pode «trucar» para que a man valla máis; o rival acepta, sobe ou réndese.

Os sinais

Piscar un ollo, morder o labio ou levantar as cellas: cada xesto di que carta tes. É unha tradición parecida aos sinais do Mus. Se queres saber en que se diferencia dos seus curmáns de América, contámolo en Truco argentino (truco arxentino) fronte ao Truc valenciano.