Naipes
Como era a baralla española antes de Fournier?
Antes de que Heraclio Fournier estandarizase a baralla en 1889, os debuxos variaban dun obradoiro a outro e convivían patróns rexionais como o castelán, o catalán ou o de Cádiz. As cartas imprimíanse con pranchas de madeira e coloreábanse con modelos recortados, o que lle daba a cada baralla o seu propio carácter.
Moitos obradoiros, moitos estilos
Barcelona, Valencia, Sevilla, Toledo, Madrid... En todas había fabricantes de naipes. As figuras cambiaban de postura, as cores eran distintas e os debuxos dos paus variaban. Se comparas unha carta do século XVII cunha de hoxe, recoñecerás o pau, pero sorprenderanche os detalles.
Como se facían
Gravábase o debuxo nunha prancha de madeira, imprimíase en papel e coloreábase aplicando pintura a través de modelos recortados, o chamado «estarcido». Logo pegábanse varias follas para lle dar corpo á carta. Contámolo en como se fabricaban as primeiras cartas.
O papel do Estado
No século XVIII a Coroa controlou a produción, e iso trouxo fábricas oficiais como a de Macharaviaya. Despois, no XIX, a imprenta moderna permitiulle a Fournier ofrecer un deseño único e de calidade. Cóntao como naceu a impresión moderna.
Preguntas frecuentes
Que é o patrón castelán?
Un dos deseños tradicionais da baralla española, do que deriva en boa parte o de Fournier.
Onde se fabricaban as cartas antes de Fournier?
En obradoiros de cidades como Barcelona, Valencia, Sevilla, Toledo ou Madrid, e máis tarde en fábricas reais.