Historia do parchís (parchís): do pachisi indio ás casas españolas

A orixe do parchís está no pachisi, un xogo da India que se practicaba polo menos desde o século XVI. Os británicos levárono a Europa no século XIX e, en España, adaptouse con dados e cores ata dar lugar ao parchís que coñecemos.

O pachisi, o xogo dos emperadores

Na India xogábase sobre un taboleiro en forma de cruz, con cunchas de cauri no canto de dados. Cóntase que o emperador Akbar tiña no seu palacio de Fatehpur Sikri un taboleiro xigante no chan, con persoas facendo de fichas. É unha historia moi repetida; que sexa de todo certa é outra cousa, pero di moito da fama do xogo.

Por que se chama así?

Pachisi procede da palabra hindi para «vinte e cinco», a puntuación máis alta que se podía sacar coas cunchas. De aí, adaptándoo ao oído, saíu «parchís».

Viaxe a Europa

No século XIX, en Inglaterra comercializouse como Ludo, e noutros países saíron as súas propias versións. En España triunfou o parchís, coas súas casas seguras, as barreiras e o famoso «como unha e conto vinte».

Un xogo de familia

Como as cartas, o parchís é un xogo que se aprende na casa e se xoga entre xeracións. Mestura azar e decisións, dá pé a moitos piques e provoca máis dunha discusión. Se che gusta ese ambiente de mesa, proba unha partida de Chinchón coa familia.