O lecer no Século de Ouro: cartas, teatro e touros

Nos séculos XVI e XVII, o lecer dos españois incluía o teatro nos currais de comedias, as festas relixiosas, os touros e, sobre todo, as cartas. O xogo do Hombre (Home) e outros xogos de naipes reunían xogadores por todas partes, desde a corte ata a taberna.

Naipes por todas partes

A baralla era o entretemento máis estendido. Había garitos, casas de xogo e partidas nas pousadas. A literatura reflícteo: Cervantes fala de naipes en varias obras, e en Rinconete y Cortadillo os seus protagonistas son uns pícaros trampulleiros que gañan a vida coa baralla.

O gran xogo da época foi o Hombre, que tivo tanto éxito que se exportou a Francia e Inglaterra. Ten moito que ver con que a baralla de 40 cartas se fixese común, como contamos en por que a baralla española non ten 8 nin 9.

O Estado tamén xogaba

O naipe dáballe cartos á Coroa: a súa fabricación e venda estiveron controladas e gravadas durante séculos. Prohibir o xogo ao tempo que se cobraba polas cartas era unha contradición moi propia da época.

Teatro e festas

Os currais de comedias de Madrid, como o do Príncipe, enchíanse para ver a Lope de Vega ou Calderón. As festas relixiosas, con procesións e autos sacramentais, eran o gran espectáculo popular.

O que nos deixou

Do Século de Ouro quédannos moitas expresións relacionadas cos naipes. Algunhas explicámolas no blog, como ter un as na manga.