Que é renunciar nunha partida de cartas?

Renunciar é botar unha carta incumprindo as obrigas do xogo, como non asistir ao pau de saída cando tes cartas dese pau. É unha infracción grave nos xogos de bazas tradicionais e, en moitos deles, castígase coa perda da man ou mesmo da partida.

Un exemplo sinxelo

Estás na fase de arrastre no Guiñote (guiñote). O teu rival sae cun oro (ouro) e ti tes un ouro na man. Tes que botalo. Se xogas unha copa (copa) para gardar o ouro, renunciaches. Dá igual que fose sen querer: na mesa vanse decatar tarde ou cedo, porque ese ouro acabará saíndo.

Por que é tan grave?

Porque estraga o xogo para os demais. Todos contan cartas e deducen o que teñen os rivais a partir do que se xogou. Se alguén renuncia, esas deducións fallan e a man enteira deixa de ter sentido. Por iso o castigo adoita ser exemplar.

Asistir, montar e fallar

Renunciar vai ligado a tres palabras que convén ter claras:

• Asistir: botar unha carta do mesmo pau que saíu.
• Montar: botar unha carta que gañe á que vai gañando, se podes.
• Fallar: xogar triunfo cando non tes cartas do pau de saída.

Se te lías co triunfo, temos unha guía sobre que é o triunfo ou a mostra e outra sobre que é unha baza.

Xogando en liña non se pode renunciar

En Lascuarenta o propio xogo só che deixa botar as cartas válidas, así que non hai renuncios por despiste. É unha boa forma de aprender as obrigas sen medo a meter a pata na mesa do bar.