İspanya’da yemek sonrası sofra sohbeti: köklü bir geleneğin hikâyesi

Yemek sonrası sofra sohbeti, yemek bittikten sonra kahve ya da bir kadeh içki eşliğinde masada kalıp konuşmaya devam etmektir. İspanya’da iyice yerleşmiş olan bu gelenek, kuşaklar boyunca ailece oynanan iskambil oyunlarına da vesile olmuştur.

Başka dillere çevirmesi zor bir kelime

İspanyolcada bu geleneğe verilen adın başka dillerde tam bir karşılığı yoktur; genellikle bir cümleyle açıklanır. Bu bile çok şey anlatıyor. İspanya’da yemek yemek yalnızca karnını doyurmak değildir; aynı zamanda bir sosyalleşme fırsatıdır. Tatlı biter bitmez sofradan kalkmak, kabalık olarak bile görülebilir.

İspanya’da neden bu kadar uzun sürüyor?

Yemeklerin geç saatlerde yenmesi, sıcağın hafiflemesini beklemeye yönelten iklim ve hepsinden önemlisi, pazar günleriyle bayram ve tatil günlerinde ailece yemek yeme alışkanlığı bunda etkili. Üstelik uzun yıllar boyunca açıp izlenecek bir televizyon da yoktu; dolayısıyla öğleden sonraları sohbet ve oyunlarla geçerdi.

İskambil destesi, sofranın değişmez konuğu

Pek çok evde kahveden sonra biri “Bir el oynayalım mı?” der, ardından iskambil destesi ortaya çıkardı. Bütün aileyle Chinchón (bir iskambil oyunu), büyükanne ve büyükbabalarla Brisca (bir iskambil oyunu), işi ciddiye alanlarla da Mus (bir iskambil oyunu) oynanırdı. Bu konuya büyükanne ve büyükbabalarımız nasıl eğlenirdi yazımızda da değiniyoruz.

Bugün yemek sonrası sofra sohbeti

Bu gelenek hâlâ yaşıyor, bazen uzaktan da olsa. Farklı şehirlere dağılmış bazı aileler, yemekten sonra çevrim içi bir oyun için buluşuyor. Salondaki oyun örtüsünün etrafında toplanmakla aynı şey değil elbette, ama özü değişmiyor: biraz daha birlikte olmak.