Kultura
Karta-partidak Espainiako pinturan




Karta-partidak gai klasikoa dira Espainiako genero-pinturan, eta kaleko bizitza irudikatzeko modu bat. Kartak ageri dira Sevillako barrokoko haur pikaroen artean, Goyaren majoen artean eta XIX. mendeko kostunbrismoko tabernetako pertsonaien artean.
Barrokoa eta pikaroak
XVII. mendean, Murillo bezalako margolariek Sevillako kaleko haurrak irudikatu zituzten, jaten, jolasten edo txanponak zenbatzen. Jolasa eguneroko bizitzaren berezko parte gisa agertzen zen, garaiko eleberri pikareskoen ildotik. Begiratu Urrezko Mendeko apustulariei.
Goya eta tapizetarako kartoiak
XVIII. mendearen amaieran, Goyak eszena alaiak margotu zituen errege-tapizetarako, eta horietako batean landan jokatzen ari diren karta-partida bat ageri da. Seguruenik, Espainiako karta-pinturarik ospetsuena da.
Kostunbrismoa
XIX. mendean, margolari askok karta-partidak irudikatu zituzten tabernetan, kafetegietan eta patioetan. Xehetasunez betetako eszenak dira: keinuak, botilak, kea eta norbait beste baten sorbalda gainetik begira. Bat datoz Espainiako tabernetako aisialdiaz eta partida amaigabeen kafetegiez kontatzen dugunarekin.
Historia kontatzeko modu bat
Koadro hauek erakusten digute jendea nola esertzen zen, zer karta erabiltzen zituzten eta partida bat nola bizi zuten. Ia dokumental margotuak dira.
Maiz egiten diren galderak
Espainiako zer margolarik margotu zituzten karta-partidak?
Goya da ezagunena, baina gaia pintura barrokoan eta XIX. mendeko kostunbrismoan ere agertzen da.
Zergatik zen hain gustuko gai hau?
Eguneroko bizitza, keinuak eta baita iruzurrak ere umore handiz irudikatzeko aukera ematen zuelako.