Zergatik gustatzen zaigu hainbeste lehiatzea?

Lehiatzea gustatzen zaigu, besteekin neurtzeko, ikasteko eta hobetzen ari garela sentitzeko aukera ematen digulako. Jokoek lehia horretarako ingurune segurua eskaintzen dute: denok onartutako arauak dituzte, eta galtzeak ez du ondorio larririk.

Neurriko erronka

Errazegia ezta ezinezkoa ere ez den erronka bati aurre egiteak ematen duen pozaz hitz egiten dute psikologoek. Antzeko maila duen norbaiten aurkako partida horixe da, hain zuzen. Alde txikiz irabazten duzunean edo ondo jokatuta galtzen duzunean, maila eman duzula sentitzen duzu.

Harremanak egiteko lehiatzea

Kontraesana dirudien arren, lehiatzeak batu egiten gaitu. Tabernako edo bazkalondoko partidako zirikatzeak harremanak egiteko, elkarri goxotasunez adarra jotzeko eta kontatzeko pasadizoak izateko modu bat dira. Horretaz aritu gara irabazten dugunean garunean zer gertatzen den azaltzen duen artikuluan.

Bikoteka, bestelakoa da

Mus (musa), Guiñote (ginotea) edo Kuatrola bezalako jokoetan taldean lehiatzen zara. Hor sartzen da lankidetza: bikotekidea ulertzea, harengan konfiantza izatea eta lana banatzea. Aldi berean lehiatzea eta elkarlanean aritzea da, eta horregatik sortzen dituzte joko horiek hain lotura estuak.

Apusturik egin gabe lehiatzea

Erronka bera nahikoa sari da. Lascuarentan ez da dirurik jokatzen, hain zuzen ere horregatik: partidaz gozatzea da kontua, ez hartatik kanpo irabazten dena. Zergatik ez garen kasino bat azaltzen duen artikuluan kontatu dugu.