Como xogaban ás cartas os nobres medievais

Nas cortes de finais da Idade Media, os nobres gozaban de barallas de luxo pintadas á man e mesmo decoradas con ouro como un refinado entretemento de salón. Aínda que o xogo adoitaba estar prohibido para o pobo chan, a nobreza gozaba de maior liberdade para practicalo nos seus palacios.

Barallas como xoias

As barallas da nobreza eran obxectos caros, pintados por artistas e regalados en ocasións especiais. Algunhas das cartas máis antigas que se conservan en Europa son deste tipo, precisamente porque se gardaban como tesouros.

Xogar como sinal de refinamento

Saber xogar ás cartas, ao xadrez ou ás táboas formaba parte da educación cortesá. O Libro dos xogos de Afonso X xa amosa ese mundo, aínda que é anterior aos naipes. Contámolo en xogos da Idade Media española.

E as apostas?

Xogábase a miúdo por cartos ou obxectos, e as perdas podían ser importantes. Por iso as leis que limitaban o xogo ás veces tamén afectaban á nobreza, aínda que se aplicaban con menos rigor. Falamos diso en cartas prohibidas e censuradas.

Do palacio á taberna

Coa estampación en madeira, as cartas abaratáronse e pasaron dos palacios ás tabernas. É o paso que converteu a baralla no obxecto popular que hoxe usamos na Brisca ou no Mus.