Cartas prohibidas e censuradas ao longo da historia

Ao longo da historia, os naipes sufriron numerosas prohibicións polas apostas, por motivos morais ou polo control fiscal, e mesmo chegaron a ser obxecto de monopolio real en España. A censura tamén afectou aos seus deseños: modificáronse figuras para eliminar símbolos políticos ou relixiosos segundo a conveniencia de cada época.

As primeiras prohibicións

A finais do século XIV varias cidades europeas xa regulaban o xogo de cartas. En Castela, Xoán I lexislou contra os naipes e os dados. O habitual era prohibir xogar por cartos, nas tabernas ou nos días sagrados. Contámolo en os naipes na Idade Media.

Moral e predicadores

Moitos predicadores vían as cartas como unha porta á ociosidade. Organizábanse fogueiras de «vaidades» onde se queimaban naipes, dados e adornos. Malia todo, seguíase xogando: as prohibicións repetidas son a mellor proba.

O estanco dos naipes

Nos séculos XVII e XVIII a Coroa viu nos naipes unha fonte de ingresos. Fixáronse impostos e reservouse a súa fabricación e venda como monopolio. No século XVIII chegou a funcionar unha Real Fábrica de Naipes en Macharaviaya (Málaga), que abastecía tamén a América.

Censura dos debuxos

En distintas épocas modificáronse figuras para eliminar símbolos políticos ou relixiosos incómodos. Durante a Revolución francesa, por exemplo, os reis e as reinas (raíñas) substituíronse por figuras alegóricas.

Hoxe

A baralla é un obxecto cultural e familiar. En Lascuarenta usámola sen apostas, como se xoga na casa; se che interesa saber por que, explicámolo en por que non somos un casino.