Os dados máis antigos atopados

Os dados cúbicos máis antigos coñecidos teñen uns 4.500–5.000 anos e proceden de xacementos de Oriente Próximo e do sur de Asia, como Shahr-i Sokhta, en Irán, e cidades da civilización do Indo. Antes usábanse tabas, ósos de animal con catro caras.

Antes dos dados: as tabas

As tabas, ósos do nocello de año ou cabra, usáronse como dados en moitísimas culturas. Teñen catro caras sobre as que poden caer, cada unha cun valor. Séguense usando en xogos infantís dalgunhas zonas.

Os primeiros cubos

En Shahr-i Sokhta apareceu un taboleiro con dados que se data arredor do terceiro milenio antes de Cristo. No val do Indo atopáronse dados de arxila cunha numeración distinta da actual: as caras opostas non sempre sumaban sete.

Exipto, Grecia e Roma

Os dados estendéronse por todo o Mediterráneo. Na Hispania romana eran comúns, como contamos en como se divertían os romanos en Hispania.

Segue lendo

Tes máis sobre as súas orixes en quen inventou os dados e sobre as súas trampas en dados cargados.