Como o cerebro engana a nosa intuición co azar

Os atallos mentais que nos axudan a decidir axiña adoitan fallar cando intervén o azar. Fannos esperar que os resultados «se compensen», ver patróns onde non os hai e fiarnos máis do que lembramos con facilidade ca do que ocorre realmente.

A compensación imaxinaria

Tras cinco cruces seguidas, sentimos que toca cara. Pero a moeda non ten memoria: segue sendo metade e metade. É a falacia do xogador.

O que «parece» aleatorio

Se lle pedimos a alguén que invente unha secuencia de caras e cruces ao azar, case nunca pon series longas de resultados iguais. Pero nas secuencias reais estas series aparecen moi a miúdo. A nosa idea do azar é demasiado ordenada.

O que lembramos

Lembramos mellor o rechamante. Unha man incrible queda gravada; cen mans normais, non. Por iso sobreestimamos o raro. Vémolo en coincidencias imposibles que si poden ocorrer.

Como defenderse

• Pensar en números, non en sensacións.
• Lembrar que nas cartas si importa o que saíu, pero nos dados non.
• Desconfiar da frase «xa me toca».

Para practicar con contas sinxelas, le probabilidade para principiantes usando cartas.