Espainiako historia eta aisia

Espainiako joko-etxeak: antzinako tahureriak

Rey de Copas de una baraja de Lascuarenta.esSota de Bastos de una baraja de Lascuarenta.es

Tahureriak joko-etxeak ziren. Erdi Aroko Gaztelan, Koroak arautu ere egin zituen, eta haiengatik kobratzen zuen. Denborarekin debekatu bazituzten ere, mendeetan ezkutuan jarraitu zuten lanean, beste izen batzuekin, hala nola garitoak.

Jokoa, arauekin

Erdi Aroan tahurerietarako arauak ere idatzi ziren: zertan joka zitekeen, zer ordutan, edo zer zigor ezartzen zitzaien tranpak edo biraoak egiten zituztenei. Hasieran dadotan jokatzen zen batez ere; gero kartak iritsi ziren. Begiratu Espainiako Erdi Aroko jokoak.

Legezkotasunetik ezkutuko jardunera

Denborarekin, agintariak joko-etxe horiek debekatzen joan ziren, sortzen zituzten arazoengatik. Baina jendeak jokatzen jarraitu zuen, orduan ostatuetan edo etxe partikularretan ezkutatutako garitoetan, joko-etxezain baten ardurapean.

Eleberrietako giroa

Tahureriek eta garitoek eleberri pikareskoaren orrialde asko inspiratu zituzten, beren jokalari amorratuekin eta tranpekin. Ez zuten zerikusirik tabernetako edo herriko kasinoetako partidekin; haietan, jokatzearen plazer hutsagatik aritzen ziren.

Maiz egiten diren galderak

Tahureriak legezkoak al ziren?

Erdi Aroan Koroak baimendutako eta araututako tahureriak egon ziren; denborarekin, asko debekatu zituzten.

Zer zen joko-etxezaina?

Joko-etxe baten, hau da, garito baten jabea edo arduraduna.