Kartak

Espainiako lehen karta-fabrikak

As de Oros de una baraja de Lascuarenta.esAs de Bastos de una baraja de Lascuarenta.es

Espainiako lehen karta-«fabrikak», berez, XV. eta XVI. mendeetako artisau-lantegiak ziren, Bartzelonan, Valentzian, Sevillan, Toledon eta Madrilen, besteak beste. Kartagileak gremioetan antolatu ziren gero, eta XVIII. mendean Koroak ekoizpena zentralizatu zuen, Macharaviayakoa bezalako errege-fabriken bidez.

Lantegiak eta gremioak

Hasieran familia-negozioak ziren: aitak plantxak grabatzen zituen, eta amak eta seme-alabek koloreztatzen zituzten. Jokoa hedatu ahala, kartak nork eta nola egin zitzakeen arautzen zuten gremioak sortu ziren. Sevillak garrantzi handia izan zuen bere portuari esker, handik bidaltzen baitziren karta-sortak Amerikara.

Koroaren negozioa

Karta-sortak izugarri saltzen ziren, eta Koroak diru-iturri bat ikusi zuen hor. Lehenik zergak kobratu zituen, eta gero estankoa ezarri zuen: karta ofizialak baino ezin ziren saldu. Karlos III.a, monopolioa eta kontrabandoa artikuluan azalduko dizugu.

Fabrikarik ospetsuena

Malagako Macharaviayako Errege Karta Fabrika izan zen hamarkadetan Amerikara bidaltzeko karta-sortak egiteko baimena zuen bakarra. Eta XIX. mendean industria modernoa iritsi zen Gasteizera, Heraclio Fournierren eskutik.

Maiz egiten diren galderak

Ba al zegoen kartagileen gremiorik?

Bai, hainbat hiritan kartagileak beren arauak zituzten gremioetan antolatu ziren.

Zer zen karten estankoa?

Karta-sorten fabrikazioaren eta salmentaren gainean Koroak zuen kontrola zen, diru-iturri bihurtu zena.