Como evolucionou a baralla española ao longo dos séculos

A baralla española chegou á Península a finais do século XIV e imprimiuse con pranchas de madeira a partir do XV. Co tempo perdeu os 8 e os 9 en moitos xogos, fixou as súas figuras de sota, cabalo e rei, e no século XIX adoptou o deseño icónico que coñecemos hoxe grazas a impresores como Heraclio Fournier.

Como eran as cartas de luxo e de taberna no século XIV?

As primeiras noticias de naipes nos reinos hispánicos son de finais do século XIV. Eran cartas pintadas á man ou estampadas de forma moi rudimentaria, e xa tiñan os catro paus que seguimos usando: ouros, copas, espadas e bastos. Se che pica a curiosidade sobre a súa chegada, contámolo en como viaxaron os naipes ata España.

De que maneira cambiou a imprenta as regras nos séculos XV e XVI?

Cos gravados en madeira as barallas abaratáronse moitísimo. Pasaron de ser un capricho a algo que calquera podía ter na casa, e por iso tamén comezaron as prohibicións. Desa época vén boa parte do que contamos en como se fabricaban as primeiras cartas.

Por que houbo menos cartas e máis xogos nos séculos XVII e XVIII?

Os xogos máis populares prescindiron dos 8 e dos 9, e así se asentou a baralla de 40 cartas. A de 48 seguiu existindo, pero quedou para xogos concretos. Explicámolo en por que a baralla non ten 8 nin 9.

Como xurdiu o deseño que coñecemos no século XIX?

A litografía permitiu cores limpas e debuxos idénticos en todas as copias. En Vitoria, Heraclio Fournier popularizou un deseño que acabaría sendo case o oficial. As esquinas arredondadas e os números nas esquinas tamén son desta etapa moderna.

Como influíron o plástico, os comodíns e as pantallas nos séculos XX e XXI?

Chegaron os plastificados, os comodíns para o Chinchón e, por último, as barallas dixitais. Hoxe a mesma baralla de sempre xógase no bar, na casa e en partidas en liña.

Se che interesa máis o debuxo ca a historia, non perdas a evolución artística das cartas españolas.