İspanyol Barlarında Neden Her Zaman Bir Kart Destesi Bulunurdu?

İspanyol barları mahallenin ya da köyün ortak oturma odası gibiydi; kart destesi de birlikte eğlenmenin en ucuz ve saklaması en kolay yoluydu. Bir deste, bir masa örtüsü ve puan tutmak için birkaç nohut, dört kişinin bütün öğleden sonrayı keyifle geçirmesine yeterdi.

Herkesin salonu olarak bar

20. yüzyılın büyük bir bölümünde, İspanya'daki pek çok ev küçüktü ve televizyon bile yoktu. Bar, meyhane veya köy lokalleri ortak oturma odası işlevi görüyordu. Oralarda hasattan, futboldan ve gündemden konuşulur, masalardan birinde mutlaka konsantre olmuş dört oyuncu bulunurdu.

İşletme sahibi durumun farkındaydı: oyun, sadık bir müşteri kitlesi çekiyordu. Oyun oynayan kişi kahvesini, şarabını veya carajillo'sunu (alkollü kahve) içer ve ertesi gün rövanş için geri gelirdi. Barın arkasında bir deste bulundurmak neredeyse bir yatırımdı.

Her masada yankılanan oyunlar

Bölgeye göre farklı oyun sesleri yükselirdi. Kuzeyde Mus, Aragon'da Guiñote, Castilla y León'da Cuatrola, hemen her yerde Chinchón ve hızlı bir şeyler isteyenler için Brisca. Hepsinin ortak bir noktası vardı: Geleneksel İspanyol destesiyle oynanırlar ve sohbet, tatlı atışmalar ve ara sıra duyulan «o kart öyle atılmaz!» nidalarını gerektirirler.

Vakit geçirmekten daha fazlası

Bardaki oyunun yazılı olmayan kendi kuralları vardı: kartları kimin karacağı, içkileri kimin ısmarlayacağı, eşle ne zaman konuşulabileceği gibi. Yaşlıların gençlere öğrettiği ve zarifçe kaybetmenin (veya en azından denemenin) öğrenildiği resmi olmayan bir okul gibiydi. Bugün kullandığımız pek çok deyim, örneğin cantar las cuarenta (haddini bildirmek/doğruları söylemek), buralardan çıkmıştır.

Peki ya şimdi?

Deste hala pek çok barda mevcut, ancak artık hepsinde değil. Bu oyunların bir kısmı ekranlara taşındı; bizim de burada yapmaya çalıştığımız tam olarak bu: geleneksel masa tadını kaybetmeden arkadaşlarla online oynamaya devam edebilmek.