Tute, Guiñote e Brisca: en que se diferencian exactamente

A principal diferenza entre a Brisca, o Tute e o Guiñote está nas obrigas ao xogar cada baza. Na Brisca róubase tras cada baza e nunca é obrigatorio asistir; no Tute hai que asistir e montar durante toda a man. No Guiñote xógase libremente mentres queda mazo e, cando se acaba, comeza o arrastre, coa obriga de asistir, montar e fallar.

Quen aprende a xogar de maior adoita facerse a mesma pregunta: se o Tute, o Guiñote e a Brisca comparten cartas e triunfo, que os fai distintos? Hai dúas diferenzas principais: cando é obrigatorio asistir ao pau e se se rouba dun mazo (o que en moitas mesas se chama o monte).

A Brisca e o Guiñote son o mesmo?

Non, aínda que se parecen moito e é normal confundilos. Os dous teñen mostra, róubase do mazo despois de cada baza e as cartas valen o mesmo. A diferenza é que a Brisca queda sempre nesa fase libre, con tres cartas na man, mentres que o Guiñote se xoga con seis cartas, permite cantar as vinte e as corenta e, ao acabarse o mazo, cambia por completo co arrastre.

Dito doutra forma: o Guiñote é como unha Brisca que acaba converténdose en Tute. Se queres ver cada xogo con calma, tes a guía de como se xoga á Brisca e o repaso de todo sobre o Guiñote.

Como se xoga á Brisca e por que non hai arrastre?

Na Brisca cada xogador ten tres cartas e rouba unha despois de cada baza. Non hai ningunha obriga: podes botar a carta que queiras aínda que teñas o pau de saída. Iso fai que sexa o xogo máis doado de aprender e ao que case todo o mundo xoga de pequeno.

A consecuencia táctica é que os triunfos pequenos valen moito: un cinco (cinco) de triunfo captura un ás doutro pau sen lle pedir permiso a ninguén. Se che interesa de onde vén, a Brisca ten unha curmá moi próxima en Italia: contámolo en os curmáns italianos do Tute, a Brisca e a Escoba.

Que distingue o Tute?

No Tute por parellas non hai mazo: as corenta cartas están nas mans desde o primeiro momento, dez por xogador. E o arrastre é obrigatorio desde a primeira baza: hai que asistir ao pau, montar se podes e fallar con triunfo se non tes o pau. Saltar calquera desas obrigas é un renuncio.

Por iso o Tute é un xogo de memoria. Como toda a baralla está repartida, contar as cartas xogadas permite saber con exactitude que lle queda a cada un na man e cando un rival está fallado dun pau. Hai ademais moitas formas de xogalo, que repasamos en as variantes do Tute.

Por que o Guiñote combina ambos en dúas fases?

O Guiñote, típico de Aragón, xunta os dous sistemas. Na primeira fase xógase con seis cartas e róubase do mazo, sen arrastre. Cando o mazo se esgota comeza a segunda fase, con arrastre obrigatorio e as seis cartas finais.

A primeira metade serve para preparar o final: gárdase a forza, fórmanse os cantes e decídese con que seis cartas convén chegar ao arrastre. Dos tres, é o que máis cambia dunha fase a outra. Para sacarlle partido, bótalle un ollo á estratexia do Guiñote e ao que significa arrastrar o triunfo.

Que teñen en común o Tute, o Guiñote e a Brisca?

Os tres usan a mesma orde de cartas (ás, tres, rei, cabalo, sota e o resto sen valor) e os mesmos puntos: ás once, tres dez, rei catro, cabalo tres e sota dous. Se algunha vez te preguntaches o motivo, explicámolo en por que o ás vale máis que o rei. Os tres teñen pau de triunfo, e o Tute e o Guiñote comparten os cantes de vinte e corenta, de onde sae a expresión cantar as corenta.

Se vés da Brisca, o consello é sinxelo: aprende primeiro o arrastre co Tute e logo pasa ao Guiñote. En Aprende a xogar tes as regras completas dos tres e un titorial interactivo para practicar sen apuntar tantos, e no glosario atoparás o resto de palabras que se oen na mesa.